Γιατί μόδα είναι και ...

αλλάζει;;;

Σχολικές ιστορίες

Οι πρώτες ηλιαχτίδες έπεσαν πάνω στα βλέφαρά μου και με ξύπνησαν νωρίς, απ’ τον ούτως ή άλλως ανήσυχο ύπνο μου. Έπρεπε να σηκωθώ και να ετοιμαστώ. Έπρεπε να είμαι έτοιμος όταν ο Κωστάκης θα ξεκινούσε την μέρα του. Σήμερα θα πήγαινα στο σχολείο του. Σήμερα θα τον έβαζα να ρωτήσει τον κύριο Βαγγέλη για τον Αϊ Βασίλη. Σήμερα θα μάθαινα. Ω είμαι τόσο χαρούμενος, τόσο ενθουσιασμένος. Μια και δυο λοιπόν σάλτο στο έδαφος! Γρήγορα στην λιμνούλα για ένα μπανάκι και μετά να φάω μερικά από τα σποράκια που μου έμειναν από τα χτεσινά. Να ‘ναι καλά ο Κωστάκης και η Ελενίτσα που μου φέρνουν συνέχεια φαγητό, τι καλά παιδία!

Μέχρι να προλάβω να ετοιμαστώ και να πω δυο κουβέντες με τις πάπιες να ‘σου ο Κωστάκης στην Πόρτα με την μαμά του να του δίνει ένα γλυκό φιλί και να τον αποχαιρετάει! Τρέχω γρήγορα προς το μέρος που.

- Καλημέρα Κωστάκη, σήμερα θα έρθω μαζί σου!
- Καλημέρα Τίκο! Γιατί θα έρθεις μαζί μου; Θέλεις κάτι;
- Ναι θέλω, φωνάζω και κάνοντας σάλτο πηδώ στην ανοιχτή παλάμη του Κωστάκη και σκαρφαλώνω στον ώμο του. Προχώρα και θα σου πω.
- Καλά, πάμε να φωνάξουμε και την Ελένη γιατί θα αργήσουμε και μου λες, έχω να σας πω κι εγώ διάφορα πράγματα, Απόψε μου έστειλε γράμμα ο Αϊ Βασίλης!

Τελικά αυτό το παιδί έχει όντως τρελές ιδέες. Μα καλά πώς γίνεται να του έγραψε γράμμα ο Αϊ Βασίλης; Αχ ας είναι έτοιμη η Ελενίτσα να έρθει γρήγορα για να μας πει ο Κωστάκης τι λέει το γράμμα! Χτυπάμε την πόρτα και η Ελενίτσα ανοίγει.

- Έλα, έλα γρήγορα, φωνάζει το αγόρι, πάμε γιατί έχω να σου πω! Έλαβα γράμμα!
- Τι γράμμα; Σου έγραψε η θεία σου; Θα έρθει φέτος τα Χριστούγεννα;
- Όχι, την διακόπτω με ενθουσιασμό. Έλαβε γράμμα από τον Αϊ Βασίλη!
- Τι έλαβες; Ρωτάει σταματώντας η Ελενίτσα.
- Γράμμα έλαβα, αλλά προχώρα γιατί θα αργήσουμε και θα χτυπήσει το κουδούνι, προχώρα και θα σας το πω όλα! Της λέει ο Κωστάκης τραβώντας την απ’ το μανίκι.

Προχωρώντας μας λέει την ιστορία του. Το πρωί που ξύπνησε βρήκε κάτω από την πόρτα του δωματίου του ένα γράμμα γεμάτο χρυσόσκονη. Στο γράμμα αυτό ο Αϊ Βασίλης του έλεγε ότι επειδή φέτος γιορτάζει τα χίλια χρόνια του, ήθελε τα παιδιά αντί απλά να του ζητήσουν δώρα, να φτιάξουν ένα δώρο αυτά και να το βάλουν κάτω από το δέντρο. Την παραμονή λοιπόν των Χριστουγέννων θα γινόταν ανταλλαγή δώρων, το γράμμα δεν έλεγε πώς, με τα δώρα που έφτιαξαν άλλα παιδάκια!

- Δηλαδή να μην του στείλουμε εμείς γράμμα φέτος; Και όσα μου έλεγες χτες; Ότι δηλαδή μπορούμε να του ζητήσουμε τα πάντα; Ρώτησα απογοητευμένος.
- Όχι να του στείλουμε, γιατί να μην του στείλουμε; Δεν είπε πουθενά στο γράμμα του να μην του στείλουμε γράμμα, λέει βγάζοντας από την τσέπη του το κόκκινο χαρτί με την χρυσόσκονη. Σταματά, του ρίχνει μια γρήγορη ματιά και μου λέει: Ναι, μπορούμε να του στείλουμε, άλλωστε πιθανόν έτσι θα γίνει και η ανταλλαγή των δώρων τα Χριστούγεννα. Θα βρει ποιος έφτιαξε αυτό που του ζήτησα και θα μου το φέρει! Λέει το παιδί με περηφάνια που κατάφερε και έλυσε το μυστήριο!
- Δηλαδή Κωστάκη θα πρέπει να φτιάξω και εγώ ένα δώρο αλλιώς δεν θα πάρω δώρο; Ρώτησε η Ελενίτσα.

Όμως εγώ ήμουν ήδη πάλι χαμένος στις σκέψεις μου. Πώς θα γινόταν αυτό; Αφού η Ελενίτσα είπε ότι μπορώ να του ζητήσω ότι θέλω, ακόμα και για πράγματα που αφορούν τον κόσμο ολόκληρο, πώς γίνεται να φέρει φέτος μόνο κάτι που θα φτιάξουν τα παιδιά; Πρέπει σίγουρα να μάθω δεν μπορεί… Μα να, το σχολείο είναι μπροστά και εγώ απορροφημένος στις σκέψεις μου ξεχάστηκα.

- Κωστάκη, σήμερα ήρθα μαζί σου γιατί θέλω να μου κάνεις μια χάρη.
- Τί θες Τίκο;
- Θέλω να ρωτήσεις τον δάσκαλό σου για τον Αϊ Βασίλη! Θέλω να τον ρωτήσεις ποιος είναι, γιατί δίνει δώρα και γιατί του γράφουμε γράμμα!
- Ναι Τίκο, θα ρωτήσω.
- Ωραία, κι εγώ θα είμαι εκεί για να ακούσω τι θα πει!
- Σσσς τώρα, κάνουμε προσευχή λέει η Ελενίτσα, ενώ τα παιδιά τρέχοντας είχαν στηθεί στη γραμμή.

Αμέσως χώθηκα όπως και την προηγούμενη φορά μέσα στην τσέπη του Κωστάκη. Δεν ήθελε να με δει ο δάσκαλος στον ώμο του. Μετά την προσευχή τα παιδιά πέρασαν στις τάξεις, εκεί έβγαλα την μουσούδα μου λίγο από την τσέπη του μπουφάν και μπόρεσα να ανασάνω πιο ελεύθερα. Σε λίγο θα άρχιζε το μάθημα. Σε λίγο θα μάθαινα!
Ο δάσκαλος ήρθε και ξεκίνησε να κάνει γεωγραφία. Ο Κωστάκης του ζήτησε να τον ρωτήσει κάτι αλλά ο Δάσκαλος του είπε «αν είναι εκτός μαθήματος να περιμένει την άλλη ώρα γιατί στην γεωγραφία είχαν μείνει πίσω». Προσπάθησα να ακούσω για την Αλεξανδρούπολη που τους έλεγε αλλά η αγωνία μου δεν με άφηνε να σκεφτώ τίποτε άλλο. Μετά το διάλλειμα λοιπόν ξανάπα στον Κωστάκη να ρωτήσει. Έτσι και έγινε:

- Κύριε, ήθελα να σας ρωτήσω για τον Αϊ Βασίλη. Ήθελα να μας πείτε ξανά ποιος ήταν και γιατί μας φέρνει δώρα τα Χριστούγεννα!
- Κωστάκη θα σε μαλώσω, δεν θυμάσαι από το μάθημα των θρησκευτικών;
- Όχι κύριε και θα ήθελα να μας ξαναπείτε!
- Κακώς δεν θυμάσαι Κωστάκη, αλλά λόγω των ημερών θα σας ξαναπώ την ιστορία του. Ο Βασίλειος ο Μέγας ζούσε στην Καισαρεία της Καππαδοκίας. Ήταν ένας από τους τρείς ιεράρχες. Ήταν μητροπολίτης και βοηθούσε συχνά τους φτωχούς ανθρώπους με φιλανθρωπίες και ακόμα και με την ίδια του την περιουσία, μιας και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Για να μην νοιώθουν οι φτωχοί ότι του έχουν υποχρέωση, αντί να τους δίνει χρήματα, τα έβαζε μέσα σε πίτες και τα μοίραζε στον κόσμο. Έτσι μας έχει μείνει κι εμάς το έθιμο και φτιάχνουμε την Βασιλόπιτα την πρωτοχρονιά. Και επειδή την πρωτοχρονιά γιορτάζει και πάντα έδινε δώρα στον κόσμο προσπαθώντας να τον βοηθήσει και δείχνοντας την αλληλεγγύη μέσα από τα δώρα του, γι’ αυτό και την πρωτοχρονιά, και όχι τα Χριστούγεννα, μας φέρνει δώρα για να μας δείξει ότι μας αγαπάει και ότι όλα θα πάνε καλά. Είναι μια ελπίδα ότι επειδή ο χρόνος ξεκινάει με ένα δώρο, θα μας φέρνει συνέχεια δώρα και χαρά. Γι’ αυτό λοιπόν και εμείς, την πρωτοχρονιά, για να τον τιμήσουμε, ανταλλάσουμε δώρα.

- Α γι’ αυτό φέτος και είπε ότι θα ανταλλάξουμε δώρα που φτιάχνουμε, ψέλλισε ο Κωστάκης.
- Ρώτα τον γιατί του γράφουμε γράμμα. Ρώτα τον τί ζητάμε στα γράμματα, του φώναξα καθώς σκαρφάλωνα λίγο πιο κοντά στον ώμο του ώστε να με ακούσει, κινδυνεύοντας να αποκαλυφθώ.
- Και γιατί κύριε του γράφουμε γράμμα και του ζητάμε το δώρο που θέλουμε;
- Κωστάκη με παραξενεύουν οι ερωτήσεις σου σήμερα. Το γράμμα που γράφουμε στον Άγιο, συμβολίζει τις ανάγκες μας, αποτελεί έναν απολογισμό της χρονιάς που μας πέρασε, μέσα από τον οποίο προσπαθούμε να δείξουμε στον άγιο, αλλά και να δούμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και να τον κρίνουμε, και συμβολίζει και το μήνυμα ελπίδας που θέλουμε να δώσουμε στον κόσμο ολόκληρο.
- Δηλαδή κύριε, αν δεν ήμασταν καλά παιδάκια δεν πρέπει να ζητήσουμε δώρο; Ρώτησε ο Δημητράκης.
- Γιατί Δημητράκη; Δεν ήσουν καλό παιδάκι; Ρώτησε γελώντας ο δάσκαλος. Όλοι σας ήσασταν καλά παιδιά, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, αλλά όλοι ήσασταν καλά παιδιά. Όλοι θα πάρετε δώρο, θα πάρετε αυτό που σας αξίζει και θέλετε περισσότερο! Ας γυρίσουμε όμως στο μάθημά μας τώρα, έχουμε αριθμητική αυτή την ώρα και ο Κωστάκης, που έκανε όλες αυτές τις ωραίες ερωτήσεις και μας θύμισε τον Άγιο Βασίλη θα σηκωθεί στον πίνακα να μας λύσει και μια άσκηση.
- Ναι αμέ, είπε ο Κωστάκης, αλλά εγώ δεν πρόσεχα πια, σκεφτόμουν αυτά που άκουσα.

Ο Αϊ Βασίλης λοιπόν ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος που δώριζε τα πάντα. Και έγινε άγιος και γι’ αυτό τώρα μπορεί να μας χαρίσει ότι θέλουμε, ότι θέλουμε για όλο τον κόσμο όπως είπε η Ελενίτσα, να μας χαρίσει την ελπίδα προσπαθεί με τα δώρα του, να μας χαρίσει την ευτυχία και την ειρήνη και ό,τι άλλον θέλουμε! Ωραία. Πολύ ωραία, έχω ορισμένα πραματάκια που θα ήθελα να του ζητήσω, πρέπει να μιλήσω με τον Κωστάκη!

Μέσα στην ζεστή τσέπη του μπουφάν άρχισα να ονειρεύομαι τι θα μπορούσε να κάνει ο Αϊ Βασίλης. Πριν το καταλάβω ο ύπνος με είχε πάρει. Είχα ξυπνήσει πρωί-πρωί και όλη νύχτα σκεφτόμουν για τον Άγιο και ήμουν πολύ κουρασμένος…

Ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη - part IIΙ ---> by Κουρκουμπίνι

Το γράμμα - by Κουρκουμπίνι

Λίγη ώρα αργότερα, ένα μπουκάλι κρασί λιγότερο, ξαναδιάβασαν το γράμμα:

Μικρέ μου Κωστάκη,
Η χρονιά τελειώνει και φέτος αποφασίσαμε με τους βοηθούς μου να αλλάξουμε λίγο την παράδοση. Γιορτάζω βλέπεις μία ξεχωριστή επέτειο. Τα χίλια μου χρόνια!
Κάθε χρόνο μοιράζω σε όλα τα παιδιά του κόσμου δώρα και ευχές τα Χριστούγεννα. Οι βοηθοί μου με βοηθούν να διαλέξω. Διαβάζουν τα γράμματά σας, μου περιγράφουν πως περάσατε την χρονιά σας και μαζί αποφασίζουμε.
Αυτή την χρονιά όμως, θέλω εσείς να γίνετε οι βοηθοί μου. Αποφάσισα βλέπεις να μην στείλω δώρα, αλλά ...

να τα διαλέξετε και να τα φτιάξετε ΕΣΕΙΣ, τα παιδιά όλου του κόσμου, και΄συ Κωστάκη!

Φέτος, μικρέ μου, θα πάρεις ένα δώρο ιδιαίτερο, φτιαγμένο από ένα άλλο παιδί σα και σένα, από μια μακρινή χώρα, ίσως όμως και τη δική σου! Και το δώρο που θα διαλέξεις και θα φτιάξεις εσύ, θα το πάρει κάποιο ευτυχισμένο παιδί που περιμένει και αυτό πως και πως να το ανοίξει.

Την παραμονή των Χριστουγέννων όλα τα δώρα πρέπει να είναι κάτω από το δέντρο ώστε το βράδυ πριν ξημερώσει να γίνει η ανταλλαγή! Το πως θα γίνει αυτό, θα το μάθεις την παραμονή των Χριστουγέννων!

Μέχρι τότε, φτιάξε ένα δώρο, σα να το φτιάχνεις για τον εαυτό σου και κράτησέ το μυστικό! Θα είναι το δικό μας μικρό μυστικό, Κωστάκη.

Χο χο χο!,
Άγιος Βασίλης.

Η Όλγα δίπλωσε το χαρτί, το στόλισε με χρυσόσκονη και το έβαλε στο κατακκόκινο φάκελλο ...
"'Ετοιμοι; Σίγουρα δεν θέλεις να προσθέσεις κάτι άλλο;;;"

Υπάρχει πάντα...

...ένας καλοθελητής...

Ζεις στο 2005 όταν :

1. Κατά λάθος χρησιμοποιείς το PIN του κινητού στον φούρνο μικροκυμάτων ... Και του κινητού στο ATM,

2. Έχεις χρόνια να ρίξεις πασιέντζα με αληθινά τραπουλόχαρτα,

3. Στέλνεις mail σε ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σου,

4. Έχεις στην agenda σου15 διαφορετικά τηλέφωνα για μία οικογένεια 3 ατόμων,

5. Αν χάσεις το κινητό σου, χάθηκες! Δεν ξέρεις πως να επικοινωνήσεις με κανέναν,

5. Η δικαιολογία για το ότι δεν επικοινώνησες με παλιούς σου φίλους είναι ότι δεν έχεις το mail τους,

6. Γυρνάς στο σπίτι και απαντάς στο τηλέφωνο με τον χαιρετισμό της εταιρείας ...

7. Για να τηλεφωνήσεις από την δουλειά σου στο σπίτι χρειάζεσαι 0 για εξωτερική γραμμή ...

8. Έχεις δουλέψει στο ίδιο γραφείο για 4 συνεχόμενα χρόνια αλλά για 5 διαφορετικές εταιρείες,

10. Το αφεντικό σου δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει την δουλειά σου,

11. Τηλεφωνεις στην οικογένειά σου για να δεις αν είναι σπίτι, καθώς παρκάρεις το αμάξι σου έξω από το σπίτι,

12. Όλα τα διαφημιστικά στην τηλεόραση έχουν web address,

13. Εάν φύγεις από το σπίτι χωρίς το κινητό, πανικοβάλεσαι και επιστρέφεις για να το πάρεις,

14 .Το πρώτο πράγμα που κάνεις μόλις σηκωθείς από το κρεββάτι, ΠΡΙΝ φτιάξεις καφέ, είναι να συνδεθείς με το δίκτυο,

15. Γυρνάς το κεφάλι λίγο στο πλάι όταν χαμογελάς :-)

16. Καθώς διαβάζεις αυτό το κείμενο, αναγνωρίζεις τον εαυτό σου,

17. Ακόμα χειρότερα, πριν τελειώσεις καν το διάβασμα έχεις ήδη σκεφτεί σε ποιον θα στείλεις αυτό το κείμενο,

18. Δεν παρατήρησες ότι δεν υπάρχει νούμερο 9 στην λίστα,

19. Μόλις έκανες scroll up για να δεις αν είναι αλήθεια,

20. Και δεν παρατήρησες ότι το 5 υπάρχει 2 φορές

21. Αλλά ΔΕΝ θα κάνεις scroll up τώρα (δεν ξέρεις πια τι γίνεται με αυτό το tracking), θα κάνεις αδιάφορα μετά,

22. Χαμογέλασες διαβάζοντας την παραπάνω λίστα.

Κωστάκης

Ο Καμηλιέρης με είχε προειδοποιήσει, το αρχικό ποστ δεν ήταν σαφές ... δεν τον πίστεψα βέβαια (weird huh?) και ο Κωστάκης παραμένει χωρίς καμμία προοπτική για δώρο εφέτος ...

Για χάρη του Κωστάκη να το ξαναγράψω ...

Η ιστορία μας, είναι ιστορία των ΠΟΛΛΩΝ ... [συγγραφέων ...] Ένα πείραμα ... To τι θα γίνει με τον Κωστάκη, την υποτονική μαμά του, το μαλλιαρό ποντίκι και τις πάπιες (Άσχετο: τι θα φάμε φέτος τα Χριστούγεννα;;;) το αποφασίζει όποιος από εσάς γράψει την ... συναρπαστική (!) συνέχεια!!! Στόχος, να συνεχιστεί "ομαλά" η ιστορία ΚΑΙ να μπερδέψετε τον επόμενο...

Η πιο σχετική / αστεία / όμορφη εκδοχή δημοσιεύεται ...

[παρακαλώ αν δεν πάρετε απάντηση αμέσως να δείξετε λίγη ανοχή ... τα mailbox μας έχουν γεμίσει]

Ο Καμηλιέρης, το μαλλιαρό ποντίκι και εγώ περιμένουμε!!!

Ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη - part II

Οικογενειακή παράδοση.

Σούρουπο, η Όλγα κοίταξε έξω από το παράθυρο, η μέρα τελείωνει ήρεμα, ήσυχα, χωρίς καμμία αλλαγή, όπως άρχισε. Κανένας ήχος... Οι φουριόζες πάπιες της αυλής έχουν από ώρα αποσύρθεί για την βραδυνή τους κούρα και το σκιουράκι;; μάλλον κρυμμένο και αυτό στη φωλιά του, Τίκο το έλεγε ο Κωστάκης;;; παράξενη η φιλία του με το παιδί, όλη μέρα μαζί, τον ακολουθούσε σαν σκυλάκι, μερικές φορές είχε την εντύπωση ότι μπορούσαν να συννενοηθούν, σαν να μίλαγαν (!) Εκείνη δεν την πλησίαζε ποτέ... ζήλευε σχεδόν ...
Κοίταξε το βομβαρδισμένο υπνοδωμάτιο του μικρού, παιχνίδια παντού και ρούχα και χαρτικά. Το παιδί βυθισμένο σε έναν ανήσυχο ύπνο, κόκκινο και ιδρωμένο. Τον κοίταξε για λίγο, ήθελε να τον αγκαλιάσει, να νοιώσει την μυρωδιά του, να μπει στο όνειρο... δεν είναι ώρα για πειράματα σκέφτηκε, αν ξυπνήσει;;;
Ξεκίνησε να τακτοποιεί, σιγά-σιγά, αποφεύγοντας τον παραμικρό θόρυβο ... φαινόταν εξαντλημένος ο μικρός, σαν να πέρασε την μέρα του οργανώνοντας κάτι σημαντικό ... Όλα ήταν σημαντικά στην ηλικία του, καινούρια. Τα παιχνίδια στα κουτιά τους, τα βιβλία στη βιβλιοθήκη, τα ρούχα ... μακάρι να ήταν μίας χρήσης, τα χαρτιά ανακύκλωση!!! Σ’ένα ταλαιπωρημένο κομμάτι χαρτί, όλες κι όλες δύο γραμμές τράβηξαν την προσοχή της. "Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, Σου γράφω γιατί θέλω να σε βοηθήσω να διαλέξεις το δώρο μου φέτος." ... Άγιε Βασίλη;;; κοίταξε το ημερολόγιο, Νοέμβρης ... [ουφ] ... Γράμμα στον Άγιο Βασίλη τον Νοέμβρη;;; και μάλιστα στον Αγαπητό Άγιο Βασίλη;;; Ποιος ήταν ο μικρός που κοιμόταν στο κρεββάτι του γιού της και χρησιμοποιούσε μεγαλίστικες εκφράσεις; "Αγαπητέ";;; Ο Κωστάκης όποιον συμπαθούσε τον έλεγε ζουζούνι μέχρι χτες, όποιον δεν συμπαθούσε δεν τον έλεγε τίποτα... Ο Κωστάκης πιστεύει ακόμα στον Άγιο Βασίλη; Παράξενο ... Χαμογέλασε ... ο μικρούλης της είναι ακόμα παιδί και ας μεγαλώνει. Άκου "να σε βοηθήσω". Γαλίφης ο Κωστάκης, εκπαιδευμένος από νήπιο να κάνει το δικό του με τον πιο "ευγενικό" τρόπο. Άλλαζε όμως...Καμμιά φορά αισθανόταν παρατηρητής στον σχεδόν συνομμωτικό κόσμου του. Σαν να μην συμμετείχε πια. Έχανε το νόημα, την συνέχεια;;; Ο μικρός της πίστευε ακόμα στον Άγιο Βασίλη ... άλλο πάλι και αυτό. Το ζουζούνι, που με τις ώρες πια χανόταν με την Ελενίτσα και το ποντίκι των δέντρων έγραφε από τώρα το γράμμα του. Χωρίς να της μιλήσει ... θεατής στην ζωή του γιού της; Μάλλον έπρεπε να αρχίσει να το συνηθίζει και αυτό, εκτός και αν ... οι αναμνήσεις πλημμύρισαν το μυαλό της, θυμήθηκε την δική της εμπειρία με τον απλοχέρη Άγιο και χαμογέλασε! Ήταν επιτέλους σειρά της να περάσει την "παράδοση" σην επόμενη γενιά!!!
Βγήκε σιγά από το δωμάτιο, έψαξε λίγο στο μπαούλο της και κρατώντας ένα κιτρινισμένο χαρτί γύρισε στην κουζίνα. Χαμογελούσε συνομωτικά καθώς άνοιγε ένα μπουκάλι κρασί και έψαχνε για το κατάλληλο επιστολόχαρτο. Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να αλλάξει το όνομα και να "εκσυγχρονήσει" το γράμμα που διάβασε όταν ήταν στην ηλικία του Κωστάκη ... και που είχε διαβάσει ο πατέρας της πριν από αυτή ... "Αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι ξεχωριστά" σκέφτηκε και ξεκίνησε να αντιγράφει χωρίς καν να περιμένει τον Νίκο ...

"Μικρέ μου Κωστάκη,

Η χρονιά τελειώνει και φέτος αποφασίσαμε με τους βοηθούς μου να αλλάξουμε λίγο την παράδοση. Γιορτάζω βλέπεις μία ξεχωριστή επέτειο. Τα χίλια μου χρόνια!"

"Χίλια χρόνια έγραψε ο πατέρας ... Να γράψω χίλια και εγώ;;; Είναι λογικό;;; ουφ, στην εποχή μου δεν υπήρχε τρόπος να το ελέγξω, δεν θα το σκεφτόμουν καν. Αλλά εσύ βρε μωρό μου ακόμα και για την έκθεση στο σχολείο googlαρεις πρώτα το θέμα ... θα βάλω χίλια και θα το σκεφτώ όταν ρωτήσεις!"

"Κάθε χρόνο μοιράζω σε όλα τα παιδιά του κόσμου δώρα και ευχές τα Χριστούγεννα. Οι βοηθοί μου με βοηθούν να διαλέξω. Διαβάζουν τα γράμματά σας, μου περιγράφουν πως περάσατε την χρονιά σας και μαζί αποφασίζουμε."

"Α, αυτό είναι αλήθεια, από τότε που μεγάλωσες λίγο "διαβάζω" την λαχτάρα στο βλέμμα σου, ζυγίζω πόσο ακραία, επικίνδυνη ή καταστρεπτική είναι η καινουρια σου επιθυμία, κοιτάζω και τα οικονομικά μας και στέλνω τον "βοηθό" μου στο πολυκατάστημα! Καμμιά φορά βέβαια πρέπει να πείσω και τον βοηθό που έχεις καταφέρει να τουμπάρεις ... Εσύ θες ηλεκτρικό αυτοκίνητο και ο πατέρας σου λιώνει με την προοπτική να χωράει και τον ίδιο ... Δύο παιδιά σε ένα! "

"Αυτή την χρονιά όμως, θέλω εσείς να γίνετε οι βοηθοί μου. Αποφάσισα βλέπεις να μην στείλω δώρα, αλλά ..."

Άκουσε το κλειδί στην πόρτα και είδε τον κουρασμένο ... βοηθό να αφήνει τα σύνεργα της ημέρας στο χώλ. Αυτό θα του έφτιαχνε σίγουρα την διάθεση.

"Μάντεψε τι έκανε σήμερα ο μικρός" ρώτησε χαμογελόντας

"Μετακόμισε το χνουδωτό ποντίκι σπίτι; Πτώμα είμαι ..." Ο Νίκος μπήκε στην κουζίνα, μια γρήγορη αγκαλιά και έλεγχος στο ψυγείο.

"Ετοιματζίδικο θα φάμε πτώμα μου, έχουμε δουλειά! Ο μικρός μας γράφει γράμμα στον Άγιο Βασίλη !!!"

"χε χε χε ... νόμιζα ότι είχαμε χάσει την ευκαιρία !!! Τέλειο!!! ξεκίνησες βλέπω! "

"Ξεκίνησα αλλά χρειαζόμαστε γενναίο εκσυγχρονισμό."

Του έβαλε λίγο κρασί, παράγγειλαν φαγητό στα γρήγορα και ξεκίνησαν ... Το γράμμα του Άγιου στον Κωστάκη τους έπρεπε να γίνει μια γλυκιά και αστεία ανάμνηση.

Δώρα ... ή ... "Πως θα επιβιώσουμε και αυτά τα Χριστούγεννα;;;"

Καλέ μου,

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή (ή λίγο πιο αργά, δεν είσαι και πολύ οργανωτικός τύπος) με κοιτάς στα μάτια και προσπαθείς να μαντέψεις. Τι μου αρέσει, τι θα ήθελα, τι δώρο να αγοράσεις ... Κάθε χρόνο, τελευταία στιγμή το ίδιο άγχος. Νοιώθω το άγχος σου, αλήθεια, και με τον τρόπο μου σε βοηθάω ... σου περιγράφω, σου δείχνω, χαμογελάω με νόημα (ναι βρε κουτό στις μποτίτσες χαμογελούσα, όχι τον υπάλληλο), μουλαρώνω στην βιτρίνα, κουνάω την ουρά μου μόλις ΤΟ δω ... Κάθε χρόνο χάνεις τα σημάδια [για την ανικανότητα parallel processing να μιλήσουμε μια άλλη φορά;;;], όπως χάνεις καμμιά φορά και το νόημα. Τα Χριστούγεννα (όπως και η επέτειος της 3412 φοράς που τηλεφωνηθήκαμε) είναι απλά άλλη μία ευκαιρία για να μου δείξεις τι σκέφτεσαι ... Oh yes, μην παρασυρθείς από το φοβερό “Δεν έχει σημασία τι θα μου πάρεις” ή το ανυπόστατο “Μην μου πάρεις τίποτα εφέτος, αρκεί που θα είμαστε μαζί” που θα σου ξαναπώ. Είναι παγίδα! Ύπουλη, καταστρεπτική παγίδα. Όντως δεν έχει σημασία ΤΙ θα μου αγοράσεις, δεν χρειάζεται να είναι ακριβό, μεγάλο ή (πολύ :-) λαμπερό) ΑΡΚΕΙ να είναι γλυκό, τρυφερό, με γυαλιστερό περιτύλιγμα, να δείχνει ότι με σκέφτηκες και με νοιάζεσαι! Δεν χρειάζεται να πάρεις δάνειο, δεν χρειάζεται να πας μακρυά ... να σκεφτείς χρειάζεται ... Φέτος σκέφτομαι για σένα ... Ξεκινάω νωρίς τον (ατελείωτο) κατάλογο των δώρων που καλό θα ήταν να αποφύγεις και ... ελπίζω μέχρι τις γιορτές να τον έχουμε τελειώσει!!!

1. No name αρώματα και καλλυντικά. Αυτά που κοστίζουν 1.99 €, είναι κίτρινα, σε μισόλιτρο πλαστικό μπουκάλι Μυρτώ και ευωδιάζουν –στην καλύτερη περίπτωση- σαν αποσμητικό τουαλέτας με άρωμα ανοιξιάτικου πεύκου... Δεν θα το αντέξω... Αν η καρδούλα σου λέει άρωμα, θα πρέπει να το λέει και η όσφρηση (η δικιά σου ΚΑΙ της υπαλλήλου του Hondos που έχουν δει πολλάάάά τα μάτια της) και η πιστωτική σου κάρτα. Στα κοσμήματα ισχύει η ίδια αρχή. Μόνο αν είσαι (είσαι;;;) απόλυτα σίγουρος ότι η σχέση μας έχει δοκιμαστεί και αντέξει στο χρόνο και τις κακουχίες, μπορείς να δοκιμάσεις πολύτιμο λίθο, κοτρώνα ή faux bijou που δεν έχει τριψήφια (at least) τιμή (την ίδια στιγμή θα πρότεινα δε να δοκιμάσεις και την τύχη μας στο Lotto). Επίσης ποτέ, ΠΟΤΕ μην σκεφτείς κάτι σε ... αντιρυτιδική κρέμα ή κρέμα αδυνατίσματος. Τα αποτελέσματα θα είναι δραματικά.

2. Δώρα που αρέσουν σε ΕΣΕΝΑ. Η φράση"Μωρό μου, είμαι σίγουρος ότι αυτό το τρυπάνι θα σου είναι πολύ χρήσιμο", είναι επικίνδυνη... Πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ επικίνδυνη ... Όσο και αν σας φαίνεται παράξενο ΔΕΝ μου αρέσουν τα τρυπάνια, τα κατσαβίδια, τα ηλεκτρικά πριόνια ή μία συσκευή ανίχνευσης των radar ... καθόλου, ούτε καν στολισμένα σε κόκκινο και χρυσό και δεν θα μπορέσω καν να προσποιηθώ ότι χαμογελάω σε μια τέτοια περίπτωση.

3. ΚΑΘΕ είδος δώρου που είναι ή μπορεί να θεωρηθεί χρήσιμο... Τα Χριστούγεννα είναι εξ ορισμού καταναλωτική εορτή, γιορτή για pampering, φροντίδα ΚΑΙ προδέρμ. Όσο και αν ξέρεις ότι χρειάζομαι καινούριο σύστημα ασφαλείας για το αμάξι μου, θα πρέπει να φανείς δυνατός και να ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΣ στην παρόρμηση. Ένα εντελώς, μα εντελώς άχρηστο αξεσουάρ, έστω και αν αυτό είναι ένα μπρελοκ, θα με κάνει να χαμογελάσω περισσότερο. (Και για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις, τα πανάκριβα λάστιχα για τον χειμώνα ΔΕΝ είναι αξεσουάρ στο δικό μας λεξικό, ΟΚ;;;)

4. Ρούχα ... Μου αρέσουν τα ρούχα, τρελλαινόμαι ΑΛΛΑ τα φοράω ΜΟΝΟ αν είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το νούμερο και το style μου... Αν έχεις οποιαδήποτε αμφιβολία, μην το ρισκάρεις ... προτίμησε τα (πανάκριβα) αξεσουάρ ΜΕ κάρτα αλλαγής. Το ίδιο ισχύει και για την κατηγορία φετίχ: τσάντες και παπούτσια ... Μακρυάάάά ΕΚΤΟΣ και αν σου έχω πει ρητά ότι έχεις πολύ καλό γούστο (χα χα) ή έχω καταφύγει στην γνωστή λύση (για να σε βοηθήσω βρε χαζό) : σου έχω δείξει ΤΙ ακριβώς μου αρέσει just in case.

5. Εσώρουχα ... Οτιδήποτε ροζ, φανελένιο –όσο μαλακό και χνουδωτό και αν είναι- είναι παρακινδυνεμένο, όπως επίσης και οτιδήποτε με motif την Μικρή Γοργόνα, τον Winnie the Pooh ή την Μάγια την μέλισσα. Αυτά τα αγοράζω ΜΟΝΗ μου και τα φοράω ΜΟΝΟ όταν δεν είσαι εκεί. Αν τα αγοράσεις εσύ, προσβάλλεις θανάσιμα την γυναικεία μου υπόσταση. Ανεπανόρθωτο λάθος. Προτίμησε κάτι μικρό και μαύρο (ή μωβ, φέτος μου αρέσει το μωβ) και make sure you know my size!

6. Οποιουδήποτε είδους ή αξίας οικιακές συσκευές ... Ηλεκτρικές σκούπες, πλυντήρια, blender, τοστιέρες, φούρνοι μικροκυμάτων, ακόμα και οι μαγικές συσκευές του telemarketing (ο καινούριος ροζ αποχνουδωτής (!) πχ που κοιτάζαμε χτες): BIG NO-NO-ΝΟΟΟΟΟ. Δεν τίθεται καν θέμα συζήτησης, ΔΕΝ θα σου το συγχωρούσα ΠΟΤΕ! Αγόρασε ένα (01) τριαντάφυλλο για τα Χριστούγεννα (μην ξεχάσεις την γιορτινή κορδέλλα) και κανόνισε με την εταιρία να παραδόσει το καινούριο μου, super trendy πλυντήριο-σιδερωτήριο-καφετιέρα-agenda-iPOD τον Φλεβάρη (ή καλύτερα τον Νοέμβρη να το χαρώ μέσα στα Χριστούγεννα) ΑΦΟΥ υπογράψεις δήλωση του νόμου 105 (υπάρχουν ακόμα αυτές;;;) ότι οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του συγκεκριμένου δώρου και των Χριστουγέννων είναι φανταστική.

7. Δωροεπιταγές. Δεν κάνω τον κόπο να σου εξηγήσω ... Λένε ότι δεν νοιάζεσαι, απλό.

μμμμμμμμμμμμ... σίγουρα δεν είναι μόνο αυτά ... δεν κλείνω το γράμμα ... μέχρι τα Χριστούγεννα έέέέχουμε καιρό !!!

ματς μουτς

Χριστουγεννιάτικο κέικ!

Αναμένοντας λοιπόν τα Χριστούγεννα, ταυτόχρονα με το επόμενο κομμάτι της ιστορίας μας, ας απολαύσουμε ένα χριστουγεννιάτικο κέικ:

Συστατικά:

1 φλιτζάνι αλεύρι
1 ένα κουταλάκι μαγειρική σόδα
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 κουταλάκι αλάτι
1 φλιτζάνι βούτυρο
χυμός λεμονιού
4 μεγάλα αυγά
καρύδια
1 μπουκάλι Johnnie Walker
2 φλιτζάνια αποξηραμένα φρούτα

Δοκιμάστε το Johnnie Walker για να ελέγξετε την ποιότητα. Πάρτε μια μεγάλη γαβάθα και δοκιμάστε το ουίσκι ξανά. Για να βεβαιωθείτε για την ποιότητα, γεμίστε ένα φλιτζάνι και πιείτε. Επαναλάβετε. Βάλτε το αλεύρι και το βούτυρο στο μίξερ και χτυπήστε τα μέχρι να γίνει μια μαλακή μπάλα. Προσθέστε ένα κουταλάκι σόδα. Ξαναχτυπήστε το. Βεβαιωθείτε ότι το ουίσκι είναι ακόμα εντάξει. Δοκιμάστε άλλο ένα φλιτζάνι. Σβήστε το μίξετ. Σπάστε δυο αυτιά και προσθέστε τα στο μπολ.

Ρίξτε και το φλιτζάνι με τα αποξηραμένα φούρτα.

Μιξάρετε το χτυπητό. Αν τα αποφρηξαμένα φούρτα κολήσουν στο μαραφέτι του μίρξερ ξύστε τα με ένα τσακαβίδι. Δοκιμάστε το ουίθκι για να ελέγξετε τη γεύση του. Μετά, κοθκινήθτε δύο τζιφλάνια αλάτι. Ή κάτι τέτοιο. Μπορείτε να βάλετε και πωθ το λένε. Ποιόθ ενδιαφέρεται. Τώρα θπάθτε το λεμόνι και θτραγκίκθτε τα καρύδια θαθ. Ελέγξτε το ουίκι.

Προθθέθτε ένα μικρό κίτρινο κροκόδειλο. Απειλήθτε ένα μικρό κουταλάκι ζάχαρη ή κάτι άλλο. Ό,τι βρήτε τέλοθ πάντων. Πετάκθτε το κοντά θτα άλλα.

Λαδώθτε το φούρνο με κάτι που ζουλιέται και κατουρήθτε στο πθυγείο. Ανάπθτε το ταπθί θτουθ 350 βαθμούθ.

Μη κθεχάθετε να χτυπήθετε το μίκθερ. Αφαιρέθτε τη μούρη θαθ από το μπωλ και θηκωθείτε από το φούρνο. Ελέγκθτε το ουίκι κθανά και πηγαίνετε θτο κρεββάτι.

Χαλά Κριθτούγεννα!

Χρώματα

Με γνώση όλων των συνεπειών του νόμου (αν δεν υπάρχει ανάλογος νόμος στην Ελλάδα, υπάρχει σίγουρα στην Ελβετία και τον επικαλούμαι) αναλαμβάνω όλες τις ευθύνες για το κοκκινωπό ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ χρώμα του blog. Χριστούγεννα χωρίς κόκκινο γίνονται;;; Μην ενοχλειτε τον Darthiir !

Προς το παρόν, εξορισμένη σ'ένα νησί του Αρχιπελάγους (!) προσπαθώ σκληρά να πείσω το φτωχό μου νετρόνιο να συνεχίσει το ΠΡΩΤΟ μέρος του γράμματος στον Άγιο Βασίλη. ( Καμηλιέρη έκανες καλά την δουλειά σου και μας μπέρδεψες ... δεν βλέπω εθελοντές και αν το γράμμα το συνεχίσει ΤΟ δικό μου νετρόνιο ... ποιος μας σώζει!) Να επαναλάβω λοιπόν ότι οι επίδοξοι συγγραφείς παρακαλούνται να συνδράμουν... ΔΕΝ υπάρχει σειρά προτεραιότητας (δεν υπάρχει σειρά γενικότερα αυτή τη στιγμή...) ! Αναρωτιέμαι ... (ταπ ταπ ταπ) ΑΝ δώσουμε έπαθλο την επιλογή νέου χρώματος στο blog στον τολμηρό συνεχιστή της ιστορίας, θα τολμήσει κανείς ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Φθινοπωρινή λιακάδα.

Κάθομαι στο χορτάρι και ροκανίζω ανέμελα ένα λιόσπορο. Δεξιά μου η μικρή λιμνούλα με τα δύο παπιά, πίσω μου η λεμονιά, το πιο μικρό από τα 3 δέντρα του κήπου! Κοιτώ το σπίτι. Είμαι σίγουρος ότι σε λίγο η πόρτα θα ανοίξει και θα βγει ο Κωστάκης να παίξουμε! Μέχρι τότε, θα συνεχίσω να ροκανίζω τον λιόσπορό μου υπομονετικά! Υπομονετικά… υπομονετικά…

Η Πόρτα ανοίγει!
- Καλημέρα Κωστάκη!
- Καλημέρα Τίκο! Τι κάνεις;
- Καλά!
Το παιδί έρχεται και με χαϊδεύει! Τι ωραίο που είναι το απαλό παιδικό άγγιγμά του! Με παίρνει μαζί του και πηγαίνουμε προς την λίμνη. Πλησιάζουμε τις πάπιες και τους φωνάζουμε:
- Καλημέρα σας κυρίες μου, τι κάνετε;
- Καλημέρα κυρ’ Τίκο, καλημέρα Κωστάκη! Καλά είμαστε, εσείς;
- Μια χαρά! Βλέπω ξεκινήσατε από νωρίς το μπάνιο σας σήμερα!
- Μα ναι, μια τόσο ηλιόλουστη μέρα, πώς να μην χαρούμε το νερό και τον ήλιο! Σε λίγο θα μπεί ο χειμώνας και δεν θα μπορούμε να κολυμπήσουμε με τόση άνεση! Είναι από τις τελευταίες φθινοπωρινές απολαύσεις μας!
Και απομακρύνονται στη μέση της λίμνης που ο Κωστάκης ονομάζει σιντριβάνι. Συνεχίζουμε προς τις κούνιες. Εκεί περνάμε κάθε πρωί μερικές ώρες.
- Τίκο μου σήμερα θέλω την βοήθειά σου!
- Τι θέλεις; Σε τι μπορώ να σου φανώ χρήσιμος; Θες να πεταχτώ να σου φέρω κουκουνάρια; Μπορώ επίσης να σου φέρω πολύ ωραία βελανίδια από τις βελανιδιές στο απέναντι κτήμα! Ή μήπως θες να σκάψουμε πάλι καμιά τρύπα;
- Όχι Τίκο μου, σήμερα μπαίνει ο Νοέμβρης. Θα χρειαστεί λοιπόν να σκεφτώ. Πρέπει να βρω τι γράμμα θα γράψω στον Αϊ Βασίλη! Πρέπει να βρω τι θα του ζητήσω για την καινούργια χρονιά που έρχεται!
- Γράμμα στον Αϊ Βασίλη; Ποιος είναι ο Αϊ Βασίλης; Και γιατί θα του γράψεις γράμμα; Δεν του έχεις ξαναγράψει!

Ο Κωστάκης είναι γενικά ένα πολύ καλό παιδί. Συνήθως μου λέει τα πάντα και έρχεται και συζηταεί μαζί μου για ότι συμβαίνει στην ζωή του. Γι’ αυτό με παραξένεψε που θα γράψει γράμμα στον Αϊ Βασίλη! Τόσο καιρό που τον ξέρω έχει γράψει στις θείες του, μία στην Αμερική λέει, που είναι πολύ πολύ μακριά αλλά θα ήθελε να πάμε κάποια στιγμή, και μία στην Αθήνα, η οποία είναι πιο κοντά και θα πρέπει να πάμε ούτως ή άλλως και εκεί αν θέλουμε να πάμε στην Αμερική. Έχει γράψει επίσης και σε μια φίλη του που έρχεται και παίζουν μαζί τα καλοκαίρια στην παραλία. Είχε γράψει και μία φορά λέει στον πρωθυπουργό, αλλά αυτό το γράμμα του είχε πει ο δάσκαλος στην τάξη να το γράψουν όλα τα παιδάκια μαζί, για να του ζητήσουν να τους χτίσει καινούργιο σχολείο επειδή το παλιό έχει πολύ υγρασία και είναι χαλασμένο. Με είχε πάρει και μια φορά μαζί του στο σχολείο, έχουν πολύ ωραία δέντρα εκεί! Και είναι πολλά παιδάκια μαζεμένα και παίζουν!
Ο φίλος του Κωστάκη ο Δημητράκης είναι και αυτός πολύ καλός. Μου άφησε μια ολόκληρη χούφτα λιόσπορους για να τρώω όσο αυτοί έκαναν μάθημα! Εγώ όμως μπήκα κρυφά μέσα στην τάξη και παρακολούθησα γεωγραφία! Ο Δάσκαλός τους ο κύριος Βαγγέλης τους έλεγε για ένα κράτος που το λένε Ημαθία. Ο Κωστάκης βέβαια μετά μου είπε ότι είναι νομός της Ελλάδος αλλά του είπα ότι κάνει λάθος γιατί η Ημαθία έχει πρωτεύουσα την Βέροια ενώ η Ελλάδα έχει πρωτεύουσα την Αθήνα, άρα δεν μπορεί η Ημαθία να είναι στην Ελλάδα γιατί τότε η Ελλάδα θα είχε δύο πρωτεύουσες! Τελικά, εμένα μου άρεσε πολύ το σχολείο, αλλά ο Κωστάκης λέει ότι πρέπει να φτιάξουν καινούργιο γιατί αυτό έχει χαλάσει!
Τόσα γράμματα λοιπόν έχει γράψει ο Κωστάκης, αλλά ποτέ δεν έχει ξαναγράψει στον Αϊ Βασίλη και ούτε, με τόση λαχτάρα, δεν έχει σκεφτεί ποτέ τι θα γράψει σε κάποιο γράμμα! Σήμερα φαινόταν διαφορετικός. Σήμερα φαινόταν να πιστεύει ότι αυτό το γράμμα θα έκανε την διαφορά. Θα σήμαινε κάτι! Τι όμως;

- Δεν ξέρεις τον Αϊ Βασίλη; Αναφώνησε ο Κωστάκης! Δεν μπορεί! Όλοι ξέρουν τον Αϊ Βασίλη!
- Ε δεν τον ξέρω, θα μου πεις;
- Ο Αϊ Βασίλης είναι ένας άγιος που έρχεται κάθε πρωτοχρονιά και μας φέρνει δώρα!
- Και γι’ αυτό είναι άγιος;
- Ναι γι’ αυτό!
- Δεν μπορεί Κωστάκη να είναι άγιος επειδή φέρνει δώρα!
- Μα ναι σου λέω! Είναι! Το κάναμε ΚΑΙ στο σχολείο! Είμαι σίγουρος ότι είναι!
- Δηλαδή στο σχολείο σας είπαν ότι κάθε χρόνο έρχεται ένας άγιος και σας φέρνει δώρα και τον λένε Αϊ Βασίλη και γι’ αυτό είναι άγιος;
- Εεεε όχι, δεν θυμάμαι!
- Τότε να πας να ρωτήσεις και να έρθεις να μου πεις! Δεν μπορώ να σε βοηθήσω για το γράμμα που θες να γράψεις αν δεν ξέρω σε ποιόν θα το στείλεις!
- Καλά… είπε ο Κωστάκης και έφυγε τρέχοντας προς το σπίτι!

Θα μάθαινε ποιος ήταν αυτός ο άγιος και θα ερχόταν να μου πει! Άκου να γράψει γράμμα σε έναν άγιο! Καμιά φορά αυτό το παιδί έχει πολύ περίεργες ιδέες! Ακολούθησα σιγά-σιγά το μονοπάτι από τις κούνιες μέχρι την λίμνη που την λένε σιντριβάνι. Οι πάπιες αμέριμνες συνέχιζαν την βόλτα τους. Δεν ήθελα να τις ενοχλήσω. Κατηφόρισα μέχρι την λεμονιά και αποφάσισα να σκαρφαλώσω στα κλαδιά της και να πάρω έναν ύπνο. Το μεσημεράκι θα έπρεπε να είμαι ξεκούραστος γιατί θα πήγαινα στο απέναντι κτήμα να μαζέψω βελανίδια!

Ξύπνησα από την καγκελόπορτα που έκλεινε. Ο Κωστάκης μαζί με την μαμά του, την κυρά Όλγα, πήγαιναν για ψώνια, ή ίσως για βόλτα, τι ώρα να ήταν αλήθεια άραγε; Ο ήλιος έχει μεσουρανήσει, μάλλον αρχίζει να γέρνει. Θα είναι περασμένες μία. Με έναν σάλτο κατέβηκα από τα κλαδιά και προχώρησα προς την πόρτα. Γρήγορα-γρήγορα πέρασα τον δρόμο και ανέβηκα τον φράχτη. Ήθελα να πάρω τουλάχιστον 10 βελανίδια για να τα έχω το απόγευμα που θα ερχόταν η Ελενίτσα, η φίλη του Κωστάκη που μένει στο απέναντι σπίτι για να παίξουμε όλοι μαζί! Θα τους έδειχνα τι έξυπνος που είμαι που εγώ θα είχα τόσα βελανίδια και αυτοί δεν θα είχαν! Αλλά μετά θα τους έδινα για να παίξουμε!

Η ώρα κύλησε γοργά. Μέχρι να μαζέψω τα βελανίδια ο ήλιος είχε αρχίσει δύει! Τα έβαλα όλα δίπλα στην ρίζα της λεμονιάς και περίμενα! Σε λίγο τα παιδιά θα έρχονταν! Και να σου η Ελενίτσα, σειάμενη, κουνάμενη, με τις ξανθοκόκκινες κοτσίδες της μπαίνει στον κήπο και χτυπάει το κουδούνι. Ο Κωστάκης τρέχει από μέσα. Τα βήματά του ακούγονται χαρούμενα, καθώς πλησιάζει την πόρτα! Ανοίγει και βγαίνει έξω! Παίρνει την Ελενίτσα από το χέρι και πλησιάζουν προς το δέντρο μου συζητώντας! Θα τους δείξω τώρα εγώ!

Καθώς φτάνουν τους ακούω:
- Θα γράψω κι εγώ γράμμα στον Αϊ Βασίλη, λέει η Ελενίτσα.
- Έχεις σκεφτεί όμως τι θα ζητήσεις;
- Όχι δεν έχω αποφασίσει ακόμα, αλλά δεν βιάζομαι! Έχω τουλάχιστον ένα μήνα μπροστά μου!
- Ελένη ο Αι Βασίλης έχει πολλή δουλειά, καλύτερα να το στείλουμε νωρίς το γράμμα μας!
- Γιατί βρε παιδιά έχει πολύ δουλειά ο Αϊ Βασίλης; Ρωτάω, έχοντας ήδη ξεχάσει τον θησαυρό που έκανα τόσες ώρες να μαζέψω.
- Μα γιατί Τίκο μου υπάρχουν πολλά παιδάκια στον κόσμο και ο Αι Βασίλης πρέπει να φτιάξει δώρα για όλα! Λέει ο Κωστάκης.
- Ναι, αλλά τον βοηθάνε τα ξωτικά του! Συμπληρώνει η Ελενίτσα. Δεν είναι μόνος του, έχει μια ολόκληρη στρατιά από ξωτικά που εδώ και μέρες έχουν ξεκινήσει να φτιάχνουν παιχνίδια και δώρα!
- Βρε Ελενίτσα μου, πες μου εσύ ποιος είναι αυτός ο Αϊ Βασίλης γιατί ο Κωστάκης δεν ξέρει και λέει ότι είναι άγιος γιατί φέρνει δώρα!
- Μα γι’ αυτό είναι άγιος! Τον περιμένουμε κάθε πρωτοχρονιά να μας φέρει τα δώρα μας!
- Είδες που σου έλεγα Τίκο; Είναι ο άγιος που φέρνει δώρα την πρωτοχρονιά, τρέχει να συμπληρώσει ο Κωστάκης! Είδες που είχα δίκιο;

Προχωράμε προς τις κούνιες απορροφημένοι από την συζήτησή μας. Οι πάπιες της «λίμνης» μας παρακολουθούν σιωπηλές. Προσπαθούν και αυτές να καταλάβουν μάλλον πως γίνεται να είναι κάποιος άγιος επειδή απλά φέρνει δώρα. Φτάνουμε και τα παιδιά κάθονται στις κούνιες και αρχίζουν το παιχνίδι!

- Κωστάκη, Ελενίτσα, και ο μπαμπάς σας φέρνει δώρα, αλλά δεν είναι άγιος. Τί το ιδιαίτερο έχει αυτός ο Αϊ Βασίλης και είναι άγιος;
- Μα αφού σου λέμε, γι’ αυτό είναι άγιος. Και πρέπει να του γράψουμε γράμμα να του ζητήσουμε τι θέλουμε, και αυτός θα μας το φέρει!
- Ναι, απάντησε η Ελενίτσα, να του ζητήσουμε, αλλά μπορούμε να του ζητήσουμε και πράγματα για άλλους, όχι μόνο για εμάς! Και πράγματα για όλο τον κόσμο μου είπε η μαμά μου!

Αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον. Μπορούμε να του ζητήσουμε πράγματα για τον κόσμο, όχι μόνο για εμάς; Οι σκέψεις μου με έχουν απορροφήσει και έχω ξεχάσει πλέον τα παιδιά. Πρέπει σίγουρα να μάθω για αυτόν τον άγιο. Αύριο θα ζητήσω από τον Κωστάκη να με πάρει μαζί του σχολείο και να ρωτήσει τον κύριο Βαγγέλη ποιος είναι ο Αϊ Βασίλης και τι γράμματα μπορούμε να του γράψουμε. Είμαι ήδη κουρασμένος αρκετά από τη μεσημεριανή δουλειά μου. Θυμάμαι τα βελανίδια που με περιμένουν υπομονετικά κάτω από την λεμονιά. Δεν έχω όμως το κουράγιο να παίξω άλλο. Γυρνάω και καληνυχτίζω τα παιδιά. Περνώντας από τη «λιμνούλα» καληνυχτίζω τις πάπιες που έχουν ήδη βάλει το κεφάλι τους μέσα στα πούπουλά τους και ετοιμάζονται να κοιμηθούν. Σκαρφαλώνω στα κλαδιά, βρίσκω την βολική μου διχάλα που με φιλοξενεί κάθε βράδυ και ξαπλώνω. Για λίγο ακόμα παρατηρώ τα παιδιά που παίζουν ανέμελα στον κήπο. Τι να λένε άραγε τώρα; Η νύστα με κυριεύει και πριν προφτάσω να αναρωτηθώ αν μιλάνε για τον Αϊ Βασίλη, έχω ήδη κοιμηθεί!

"Η ιστορία των ... πολλών"

Πριν από μερικές δεκαετίες (δεν ξέρουμε ακριβώς πότε, είμασταν αγέννητοι), 4 ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση της εφημερίδας «Ακρόπολις» και έγραψαν μια ιστορία (Βενέζης, Καραγάτσης, Μυριβήλης, Τερζάκης). Την "ιστορία των τεσσάρων".

Η ταυτότητά τους αρχικά άγνωστη ενώ το συνοδευτικό κείμενο διασαφήνιζε το εγχείρημα (αντιγράφω, ωρθωγραφία εποχής):

"Καθένας από τους τέσσαρες συγγραφείς θα γράφη επί μίαν εβδομάδα "Το μυθιστόρημα των 4" και θα αφήνη να συνεχίζη ο επόμενος. Αλλά μεταξύ των συγγραφέων δεν θα υπάρχη προσυνεννόησις διά την πλοκήν του έργου. Ο καθένας θα το σταματά και θα το συνεχίζη κατά την κρίσιν και την φαντασίαν του. Είνε, λοιπόν, πραγματική λογοτεχνική σκυταλοδρομία".

Η εφευρετικότητα και πονηριά τους έκανε την πορεία και το τελικό αποτέλεσμα εντυπωσιακό: μυστήριο, δράση, αγωνία, έρωτας, εγκλήματα και έρευνες για την εξιχνίασή τους, αναδρομές στο παρελθόν.

Μια τέτοια ιστορία ξεκινάμε και εμείς λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Οι κανόνες απλοί:

* Το θέμα μας, επετειακό: "Γράμμα στον Άγιο Βασίλη"

* Βασικοί ήρωες αυτοί που παρουσιάζονται στο πρώτο κομμάτι της ιστορίας. Οι ήρωες δεν επιτρέπεται (ηθικά) να εξαφανιστούν, να πεθάνουν, να διπλασιαστούν (δίδυμα αδέλφια κλπ κλπ), να αυτομολήσουν.

* Η ιστορία πρέπει να συνεχίζεται "λογικά" από εκεί που σταμάτησε... και σε πραγματικό χρόνο.

* Επιτρέπονται οι αναδρομές και η ανάμιξη νέων προσώπων

* Απαγορεύονται τα μαγικά "φαινόμενα" (πέθανε αλλά τον αντικατέστησε ο ψηλός ξανθός αδελφός του που είχαν απαγάγει εξωγήινοι και απέδρασε με την βοήθεια του μαγικού φίλτρου)

Στόχος μας ... να μπερδέψουμε τον επόμενο όσο περισσότερο γίνεται ... Να συνεχίσουμε το γράμμα, να το παραδόσουμε στον Άγιο Βασίλη ΠΡΙΝ τα Χριστούγεννα.

Συγγραφείς ... εμείς, εσείς ! Καθένας μπορεί να απαντήσει με μια συνέχεια της ιστορίας και το καλύτερο κομμάτι (όπως θα το καθορίζετε εσείς ... και εμείς) θα δημοσιεύεται και θα αποτελεί βάση για το επόμενο ! H οργανωτική επιτροπή συνεδριάζει ήδη για να αποφασίσει τα βραβεία ...

Πρώτο κομμάτι της ιστορίας, τιμητικά από τον Darthiir, ο οποίος ανταποκρίθηκε με χαρά στην πρόκληση και καθορίζει και τους ήρωες ...