Ιδέες

Γύρισα κι έριξα μια ματιά στο κορίτσι που με χαιρετούσε πίσω από το κλεισμένο παράθυρο, καθώς κατευθυνόταν στο κρεβάτι της. Κατέβηκα στο γρασίδι και κατευθύνθηκα προς το σπίτι μου. Μάλλον παράφαγα σήμερα και βάρυνα. Καλό θα ήταν να πάρω κι εγώ έναν μεσημεριανό υπνάκο. Πέρασα γρήγορα τον δρόμο και μπήκα στην αυλή. Ανηφόρισα νωχελικά προς το δέντρο μου. Πίσω από την πέτρινη λιμνούλα με τις πάπιες ο Κωστάκης καθόταν στην κούνια του και κοιτούσε προς τα σύννεφα με απλανές βλέμμα. Κάτι θα σκεφτόταν. Κάτι έπαθε το παιδί αυτές τις μέρες. Η ανησυχία με έκανε να ξεχάσω την βαρυστομαχιά μου από το ωραίο δαμασκηνό της Ελένης και να κατευθυνθώ προς το παιδί.

- Καλησπέρα Κωστάκη. Τί κάνεις; Το παιδί ξαφνιασμένο γύρισε και με κοίταξε.
- Καλησπέρα Τίκο, σε έψαχνα. Με έψαχνε; Αφού πριν 2 ώρες με είχε παρατήσει χωρίς να προφτάσω καν να του πω γεια, για να πάει να κοιτάξει εκείνα τα μπιχλιμπίδια κάτω από το κρεβάτι του.
- Γιατί με έψαχνες; Με θες κάτι;
- Ναι Τίκο, σε θέλω, αλλά… είναι… μυστικό, μου απάντησε διστακτικά.
- Ποιο είναι μυστικό; Αν είναι μυστικό τότε μην μου πείς.
- Όχι, θέλω να το μοιραστώ μαζί σου, αλλά… δεν ξέρω, ο Αϊ Βασίλης μου είπε ότι είναι μυστικό.
- Είδες τον Αϊ Βασίλη; Πότε; Τι σου είπε; Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτά που άκουγα. Ξεκίνησε από ένα γράμμα που θα έγραφε, μετά όμως υποτίθεται ότι ο Άγιος του έστειλε εκείνος γράμμα και τώρα…. τώρα τον είδε κι’ όλας και του είπε ένα μυστικό.
- Τίκο ο Αϊ Βασίλης μου έστειλε και δεύτερο γράμμα και μάλιστα μου έφερε και μια κούτα γεμάτη από πράγματα!
- Για πες μου; Ρώτησα γεμάτος απορία, περιέργεια αλλά και μια δόση δυσπιστίας.
- Λοιπόν, το στόμα του παιδιού άρχισε να κινείτε γρήγορα, και χωρίς να πάρει ανάσα είπε: Ο άγιος Βασίλης μου ζήτησε να φτιάξω εγώ ένα δώρο για κάποιο παιδάκι, γιατί φέτος δεν θα φτιάξει αυτός δώρα, αλλά θα δώσει δώρα φτιαγμένα από άλλα παιδάκια στον καθένα μας, αφού γιορτάζει τα 1000 χρόνια του και γι’ αυτό μου έφερε και μια κούτα γεμάτη με χαρτόνια, μπογιές, κόλες και ξύλινα γεωμετρικά σχήματα, αλλά και δύο ρολόγια, για να φτιάξω κάτι να το δώσει σε ένα άλλο παιδάκι. Λαχανιασμένος και με κομμένη την ανάσα σταμάτησε να μιλάει και με κοίταξε με ελπίδα αλλά και λίγη ανησυχία. Μην το πεις πουθενά, πρόσθεσε ψελλίζοντας.
- Και; Τι θες από εμένα;

Κοίταζα αποσβολωμένος για μία ακόμα φορά το παιδί που με κοιτούσε κι αυτό με ελπίδα. Όλα αυτά που έχουν γίνει τις τελευταίες μέρες είναι περίεργα και δεν μπορώ να τα πιστέψω. Ο άγιος που φέρνει ελπίδα, ο άγιος που φέρνει δώρα, τώρα ζητάει από τα παιδιά να φτιάξουν δώρο. Ο άγιος που μέχρι πριν λίγες μέρες μου ήταν άγνωστος, τώρα έρχεται και μοιράζει γράμματα και πράγματα σε παιδάκια. Είναι πολύ περίεργο. Μέσα σε λίγες μέρες ένα άγιος μπήκε μέσα στην ζωή μας από το πουθενά!

- Θα ήθελα να με βοηθήσεις. Όσο και να κοιτάζω και να ξανακοιτάζω τα πράγματα που μου έφερε, δεν μπορώ να σκεφτώ τι δώρο να φτιάξω.
- Θα σκεφτώ Κωστάκη μου αλλά δεν μπορώ να σου πω κάτι. Άλλωστε, δεν μπορώ να πω ότι γνωρίζω ακριβώς τις ανάγκες των ανθρώπων για να σε βοηθήσω!
- Θα ήθελα όμως να σου πω κι εγώ κάτι, που σχεδίαζα να σου πω από το πρωί, αλλά δεν πρόφτασα. Και τελικά πήγα και το είπα στην Ελενίτσα, αλλά μπορείτε να με βοηθήσετε και οι δύο! Καλά ε πάντως πριν που πήγα στο σπίτι της Ελενίτσας είδα ένα όμορφο κουκλόσπιτο… καταπληκτικό, θα ήθελα πολύ να είχα ένα τέτοιο. Αλήθεια, γιατί δεν φτιάχνεις κι εσύ ένα κουκλόσπιτο με αυτά που σου έφερε ο Αϊ Βασίλης; Δεν θα ήταν ωραία;
- Θα το σκεφτώ κι αυτό, θα δω αν μπορώ. Αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι τα δύο ρολόγια. Τι να τα κάνω τα δύο ρολόγια; Και τελικά, ναι δεν μπορώ να φτιάξω κουκλόσπιτο. Τα ρολόγια είναι μεγάλα και δεν χρησιμεύουν σε τίποτε!
- Μεν τα βάζεις!
- Όχι, πρέπει να τα χρησιμοποιήσω ΟΛΑ!
- Ουφ. Τι να σου πω. Δεν ξέρω. Και δύο κι όλας; Δεν μπορώ να καταλάβω τι να τα κάνεις.
- Ούτε κι εγώ.
- Πάντως το κουκλόσπιτο είναι πολύ ωραίο. Είναι γεμάτο επιπλάκια, έχει τζάκι, έχει κορνίζες, έχει ένα ωραίο ρολόι τοίχου, σκαλίτσες να ανεβαίνεις στο πάνω πάτωμα! Είναι πολύ ωραία ιδέα σου λέω!
- Ναι, αλλά είναι παιχνίδι για κορίτσια. Εγώ θέλω κάτι άλλο. Τι με ήθελες αλήθεια εσύ;
- Α ναι, λοιπόν ζήτησα και από την Ελενίτσα να με βοηθήσει αλλά μπορούμε τα το κάνουμε όλοι μαζί. Της είπα να μιλήσουμε αύριο που θα έχει περισσότερο χρόνο. Δεν ξέρω αν τελικά εσύ σκοπεύεις να γράψεις εκείνο το γράμμα στον Αϊ Βασίλη μετά απ’ όλα αυτά, αλλά εγώ θα ήθελα να του γράψω ένα. Συνεπώς θα ήθελα να το σκεφτούμε μαζί και να το γράψετε εσείς και να το ταχυδρομήσετε, μιας και εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο!
- Ευχαρίστως να σε βοηθήσουμε Τίκο μου. Σύμφωνοι λοιπόν, αύριο θα συναντηθούμε όλοι μαζί να γράψουμε το γράμμα σου!

Τώρα πια κατηφορίζαμε προς την λιμνούλα. Το παιδί μπήκε μέσα στο σπίτι του να διαβάσει. Και εγώ τρύπωσα στο δέντρο μου να κοιμηθώ πάνω στο ζεστό κρεβατάκι που μου είχε φτιάξει ο Κωστάκης. Τελικά είναι πολύ καλό παιδί!